شب چله 1391
شب چله ايرانيان نزديك به ٤ هزار سال است كه شب چله- واپسين شب پاييز، را كه درازترين و تاريكترين شب سال است، تا سپيدهدم بيدار ميمانند، در كنار هم خود را سرگرم ميكنند تا اندوه تاريكي و سردي و نبود خورشيد، روحيهي آنها را سست نكند و با به روشني گراييدن آسمان، از بازگشت خورشيد در پي يك شب دراز و سياه و زايش تازهي آن اطمينان بيابند و آنگاه لختي بياسايند. ايرانيان باستان (مردمان سراسر ايرانزمين) روز پس از شب چله(يكم ديماه) را «خور روز» و «ديگان» ميخواندند و ميآرميدند و تعطيل همگاني بود. «هرمان هيرت»، زبانشناس بزرگ آلمان...
نویسنده :
...مامان نیلوفر...
21:37










